
Według dokumentów sądowych opisanych 6 października 2026 r. przez „The Guardian” White Fox oferowało od początku 2026 r. m.in. spodnie, szorty i inne elementy odzieży ozdobione czterema równoległymi paskami.
Adidas twierdzi, że takie oznaczenia są „substantially identical with or otherwise deceptively similar” do jego chronionych znaków opartych na trzech paskach. Innymi słowy, spór nie sprowadza się do pytania, czy cztery jest równe trzy. Chodzi o to, czy przeciętny odbiorca, patrząc na konkretny układ pasków na konkretnym produkcie, może odnieść wrażenie, że odzież pochodzi od Adidas albo jest przez tę firmę zatwierdzona.
Według Adidas firma miała zwrócić się do White Fox 19 marca z żądaniem zaprzestania sprzedaży spornych produktów. Następnego dnia przedstawiciel Adidas kupił parę szortów z białymi paskami, a w kolejnych miesiącach przedstawiciele firmy kupowali dalsze produkty i dokumentowali reklamy White Fox na autobusach i przystankach w Sydney.
Adidas podnosi także ciekawy argument dotyczący sposobu prezentacji produktów. Według jego twierdzeń White Fox pokazywało część odzieży z czterema paskami razem z butami Adidas wyposażonymi w trzy paski. Adidas twierdzi również, że później część zdjęć została cyfrowo zmieniona w taki sposób, aby z widocznego obuwia usunąć jeden pasek. To nadal element argumentacji Adidas, a nie fakt przesądzony przez sąd.
Prawo znaków towarowych nie działa jak zadanie z matematyki. Sam fakt, że jedno oznaczenie ma trzy elementy, a drugie cztery, nie rozstrzyga jeszcze sprawy. Sąd ocenia podobieństwo oznaczeń jako całość i bierze pod uwagę sposób, w jaki są one używane na rynku.
W australijskim prawie znaków towarowych jednym z kluczowych pytań będzie to, czy sporne oznaczenie jest używane jako znak towarowy, czyli jako element pozwalający odróżniać towary jednego przedsiębiorcy od towarów innych podmiotów. Przy ocenie naruszenia znaczenie ma m.in. sekcja 120 australijskiej Trade Marks Act 1995. Paski mogą przecież pełnić również funkcję dekoracyjną. Granica między dekoracją a oznaczeniem pochodzenia nie zawsze jest jednak oczywista.
Znaczenie może mieć miejsce umieszczenia pasków, ich szerokość, odstępy, kolor, kierunek, kontrast z materiałem oraz ogólne wrażenie, jakie tworzą na ubraniu. Ważny jest także kontekst sprzedaży i reklamy. Jeżeli podobny element pojawia się w miejscu, w którym konsumenci są przyzwyczajeni do szukania oznaczenia marki, argument o jego czysto dekoracyjnej funkcji może być słabszy.
Adidas ma w Australii ciekawy precedens. W sprawie Adidas AG v Pacific Brands Footwear Pty Ltd (No 3) [2013] FCA 905 Federalny Sąd Australii oceniał różne modele obuwia ozdobione czterema paskami. Sąd uznał, że niektóre czteropaskowe układy były zwodniczo podobne do znaków Adidas, ale inne nie naruszały praw spółki.
To ważny szczegół. Tamten wyrok nie ustanowił zasady „cztery paski naruszają trzy paski”. Sąd analizował poszczególne modele osobno, patrząc m.in. na równoległość, szerokość i odstępy pasków, kontrast kolorystyczny oraz sposób ich prowadzenia na bucie. W przypadku części modeli cztery paski tworzyły wystarczająco podobne ogólne wrażenie, a w przypadku innych różnice okazały się dostateczne.
Dla kontrastu Adidas przegrywał także głośne spory dotyczące czterech pasków Thom Browne. Pokazuje to, że renoma trzech pasków nie daje Adidas prawa do każdego zestawu równoległych linii na ubraniu lub obuwiu. Zakres ochrony zależy od konkretnego oznaczenia, rynku i sposobu jego używania.
Ta sprawa dobrze pokazuje, dlaczego przy znakach graficznych nie wystarczy policzyć elementów. Dodatkowy pasek może być istotną różnicą, ale może też nie zmieniać dominującego wrażenia, jeżeli pozostałe cechy oznaczenia pozostają bardzo zbliżone.
Z drugiej strony właściciel renomowanego znaku nie otrzymuje monopolu na każdy motyw wizualny, który choć trochę przypomina jego identyfikację. Sąd musi znaleźć granicę między realną ochroną funkcji znaku a pozostawieniem konkurentom swobody używania zwykłych elementów dekoracyjnych.
Dlatego w tej sprawie interesujący będzie nie tylko wygląd pasków na wyizolowanej grafice, ale również to, jak White Fox używało ich na odzieży i w reklamach. W tym kontekście zarzut dotyczący prezentowania produktów obok butów Adidas może mieć dla argumentacji powodów większe znaczenie niż sama liczba linii.
la przedsiębiorcy najważniejsza lekcja jest prosta: niewielka modyfikacja znanego oznaczenia nie daje automatycznie bezpieczeństwa. Dodanie jednej kreski, zmiana koloru albo przesunięcie elementu może być niewystarczające, jeżeli całość nadal wywołuje podobne wrażenie.
Przy projektowaniu oznaczeń na odzieży, obuwiu czy opakowaniach warto więc oceniać je nie tylko jako logo na ekranie komputera. Trzeba sprawdzić, jak znak wygląda na gotowym produkcie, w reklamie oraz w zestawieniu z produktami konkurentów.
Jednocześnie nawet bardzo rozpoznawalna marka musi wykazać, że konkretny sposób użycia cudzego oznaczenia rzeczywiście wchodzi w zakres jej praw. Sąd nie powinien sprowadzać analizy do stwierdzenia, że „paski kojarzą się z Adidas”.
Na dziś wynik australijskiego procesu pozostaje otwarty. Adidas domaga się m.in. zakazu sprzedaży spornych produktów oraz świadczeń finansowych, ale nie zapadł jeszcze wyrok stwierdzający, że White Fox naruszyło jego znaki.
W krótkich trzech krokach podaj podstawowe informacje, które pozwolą bezpłatnie zbadać Twój znak przed rejestracją.
Zaloguj się na swoje konto
We have sent a 6-digit verification code to your email. Please enter it below to continue.
Zapomniane hasło? Nic straconego. Podaj adres e-mail powiązany z kontem. Wyślemy link do ustawienia nowego hasła